Pardon

W poniedziałek ukaże się wywiad rzeka zatytułowany - jakże skromnie - "Ja, Palikot". Prawie jak "Ja, Klaudiusz". Za sprawą "Dziennika Gazety Prawnej" już teraz możemy się zapoznać z kilkoma ciekawymi fragmentami tej książki.

Jak to wszystko się zaczęło? Co sprawiło, że filozof z możliwością pracy na uniwersytecie porzucił Warszawę i wrócił do Biłgoraja, by zacząć własny biznes? Janusz Palikot, pytany o to przez Cezarego Michalskiego, wspomina:

Ta nędza pensji asystenta... Po prostu straszna, grosze się zarabiało. I cały czas nie ma gdzie mieszkać.

Gdyby asystenci dostawali więcej pieniędzy i jakieś mieszkanie, Palikot nie zabrałby się za interes z drewnianymi paletami, których na polskim rynku brakowało, gdy tymczasem zalegały po wsiach. Młody filozof zaczął je więc zbierać i sprzedawać.

A potem znaleźli go Holendrzy i Niemcy, którym też brakowało palet. Zapłacimy dwa razy więcej - powiedzieli. I chcemy ciężarówkę dziennie. Zbieranych palet nie starczyło, więc Palikot zatrudnił ludzi i zaczął je wytwarzać. I zarabiać, jak sam przyznaje, masę pieniędzy.

Można więc śmiało powiedzieć, że w przechodzącej transformację Polsce spełnił się filozofowi z Biłgoraja amerykański sen. Został prawdziwym self made manem. Od zera do bohatera. No, polska wersja american dream miała swoją szczególną charakterystykę:

Wszyscy dawali łapówki, żeby firmy nie były zniszczone, żeby sanepid nie zgnoił, żeby inspekcja pracy nie zamknęła produkcji, banki nie cofnęły kredytu już przyznanego, żeby utopić jakąś firmę, dla kogoś...

W takiej rzeczywistości - pełnej układów i korupcji - Palikot odnalazł się jak ryba w wodzie. No to chyba już nic dziwnego, że pociągnęło go potem do polityki.