Pardon

Po odzyskaniu przytomności biskup spisuje listę krótkich przepowiedni-opisów, w których kryje się lista 112 przyszłych papieży – w tym i ostatniego, określonego jako "Gloria olivae" – "Chwała oliwki". Proroctwo kończą słowa:

In persecutione extrema S.R.E. sedebit Petrus Romanus, qui pascet oves in multis tribulationibus: quibus transactis civitas septicollis diruetur, et Iudex tremedus iudicabit po pulum suum. Finis.

To znaczy:

W czasie najgorszego prześladowania Świętego Kościoła Rzymskiego, zapanuje Piotr Rzymianin, który będzie paść owce podczas wielu cierpień, po czym miasto siedmiu wzgórz zostanie zniszczone i straszny Sędzia osądzi swój lud. Koniec.

Mael Maedoc Ua Morgair został kanonizowany w 1190 roku jako święty Malachiasz i bez wątpienia był postacią historyczną. Na Zielonej Wyspie odniósł szereg sukcesów w umacnianiu chrześcijaństwa osłabionego wewnętrznymi wojnami i najazdami Wikingów. Czy jednak autentyczna jest jego przepowiednia? Zdaniem większości badaczy – nie. Proroctwo Malachiasza uznawane jest za sprytną fałszywkę przygotowaną podczas konklawe w 1590 roku. Wtedy właśnie przepowiednię "ujawniono". Jak twierdzą historycy, istnieje wyraźne rozgraniczenie pomiędzy opisami papieży przed 1590 rokiem, a później.

I rzeczywiście, kilkudziesięciu pierwszych papieży na liście zostało przedstawionych bardzo trafnie. Np. Hadrian IV został określony jako "De rure albo" ("Ze wsi białej") – a pochodził z angielskiej miejscowości St. Albans. Czasami wręcz przepowiednia odnosiła się do nazwisk osób wybranych na papieży (np. Klemensa III opisują słowa "De Schola exiet", nazywał się… Scolari).

Po 1590 przepowiednie staje się znacznie bardziej mętne. Co więc sprawiło, że o proroctwie jeszcze się pamięta? Otóż nawet najwięksi sceptycy przyznają, że od czasu papieża Leona XIII opisy następców świętego Piotra stają się znów coraz bardziej trafne. Samego Leona XIII reprezentują na liście słowa "Lumen in ceolo" – "Światło na niebie", a ten papież miał w herbie kometę. Jan Paweł II określony jest jako "De Labore Solis", "Z pracy Słońca" – za najprostszą (chociaż nie jedyną) interpretację uznaje się fakt, iż w dniach narodzin i śmierci Karola Wojtyły doszło do częściowych zaćmień Słońca.

Jako ostatniego papieża przed Piotrem Rzymianinem proroctwo wymienia "Gloria olivae". Już wiele lat przed pontyfikatem Benedykta XVI przyjęto jako jedną z interpretacji, że "Chwała oliwki" może oznaczać coś związanego z człowiekiem o ciemnej skórze. Stąd wzięła się legenda o tym, iż ostatni papież ma być czarny. Wybór siwowłosego Bawarczyka mógłby uciąć wszelkie spekulacje – ale, co zaskakujące, Joseph Ratzinger sam "dopasował się" do proroctwa umieszczając w swoim papieskim herbie głowę Afrykanina (nawiązującą do herbu jego monachijskiej diecezji).

Należy pamiętać o tym, iż przepowiednia św. Malachiasza nie była jedynym tego typu tekstem w Archiwach Watykańskich. Już w dwudziestym wieku powstały (czy raczej – zostały przekazane) jak najbardziej przez Kościół uznane Tajemnice Fatimskie. Przez lata największą ciekawość budziła trzecia z nich.

Ostatecznie w 2000 roku sekretariat Jana Pawła II ujawnił, że Trzecia Tajemnica Fatimska dotyczyła zamachu na papieża. Jednakże czy rzeczywiście? Osoby, które poznały treść przepowiedni przed jej ujawnieniem (czy też – rzekomym ujawnieniem) były w głębokim szoku – nawet dzieci z Fatimy, a one przecież wcześniej ujrzały zapowiedź własnej szybkiej śmierci oraz wizję piekła.

Wielu ekspertów oraz dziennikarzy (zwłaszcza włoskich) sugeruje, że Kościół przekazuje w sprawie Tajemnic Fatimskich tylko część prawdy – albo też błędnie interpretuje treść przepowiedni, która traktuje nie o zamachu na papieża, ale o jego śmierci:

Zobaczyliśmy w nieogarnionym świetle, którym jest Bóg, "coś podobnego do tego, jak widzi się osoby w zwierciadle, kiedy przechodzą przed nim", biskupa odzianego w biel "mieliśmy przeczucie, że to jest Ojciec Święty". Wielu innych biskupów, kapłanów, zakonników i zakonnic wchodzących na stromą górę, na której szczycie znajdował się wielki krzyż zbity z nieociosanych belek jak gdyby z drzewa korkowego pokrytego korą; Ojciec Święty, zanim tam dotarł, przeszedł przez wielkie miasto w połowie zrujnowane, pół drżący, chwiejnym krokiem udręczony bólem i cierpieniem, szedł, modląc się za dusze martwych ludzi, których ciała napotykał po swojej drodze; doszedłszy do szczytu góry, klęcząc u stóp wielkiego krzyża został zabity przez grupę żołnierzy.

Zwraca uwagę spore podobieństwo fatimskiej wizji do ostatnich słów przepowiedni Malachiasza: prześladowania, zniszczenia, papież prowadzący resztki chrześcijan. Tak ma wyglądać nie – jak się powszechnie sądzi – Apokalipsa, ale czasy ją poprzedzające. Wielu badaczy proroctwa irlandzkiego biskupa uważa, że nie zawiera ona listy papieży do końca świata – a po prostu do końca papiestwa.

A teraz popatrzmy na wydarzenia ostatnich lat. Od śmierci Jana Pawła II nasilają się ataki na Kościół – niestety często mające podstawy w realnych skandalach, zwłaszcza pedofilskich. Równocześnie następuje coraz bardziej masowe odchodzenia ludzi od wiary, i to w krajach tradycyjnie katolickich. Na naszych oczach Kościół popada w coraz większy kryzys. Wprawdzie w swej historii katolicyzm szczęśliwie przetrwał rozmaite zawirowania – ale może właśnie teraz nadchodzi najtrudniejsze chwila? Jeśli tak, to obecny papież o tym doskonale wie.