Pardon

Sprawa wyborczej korupcji w Wałbrzychu przemyka sobie gdzieś bokiem medialnego nurtu. Informuje się o niej, ale bez przesadnego epatowania. Tak jakby budziło wstyd stwierdzanie, że Platforma też może być zła.

Pomógł w tym sąd okręgowy, który oddalił pierwszy protest wyborczy Patryka Wilda z powodów formalnych. Wskazywałem wtedy, że sąd nie zadał sobie trudu przesłuchania świadków, uznając ich z góry za niewiarygodnych.

W Polsce można fałszować wybory? Sąd umorzył sprawę>>

Ten sam błąd wytknął dziś sąd apelacyjny. Który z tej właśnie przyczyny cofnął sprawę do ponownego rozpatrzenia. Co opóźnia, co prawda, rozpatrzenie protestu Mirosława Lubińskiego, ale ożywia nieco wiarę w sprawiedliwość. I w to, że sprawa nie zostanie zamieciona pod dywan.

Przy okazji, warto przypomnieć, że Mirosław Lubiński wskazywał na proceder kupowania głosów za pieniądze i ziemniaki. A także na to, że z urn wyjęto kilkaset głosów nieważnych z zakreślonymi obiema kandydaturami, co wyglądało tak, jakby ktoś na siłę unieważniał głosy.

Co jest prawdopodobne, bo skład komisji wyborczych ustala samorząd, a Wałbrzychem rządziła i rządzi Platforma z prezydentem Piotrem Kruczkowskim na czele. Sama partia premiera Tuska rozwiązała co prawda wałbrzyskie struktury, ale przyznam, że nie wierzę, aby kupowanie głosów odbywało się całkowicie poza wiedzą Grzegorza Schetyny, od lat trzęsącego dolnośląską Platformą.

Obstawiam raczej, że działaczy PO spotkała kara za to, że dali się złapać jak dzieci na kradzieży łopatki z piaskownicy. Do czego, zresztą, półgębkiem sami się przyznawali.

Polityk PO: Kupowaliśmy głosy, ale źle, że daliśmy się złapać!>>

Mamy więc aferę, która ma szansę nabrać rozpędu i potwierdzić jak niewiele różni Platformę od Prawa i Sprawiedliwości. Wygląda bowiem na to, że zarówno dla Tuska jak i Kaczyńskiego to władza jest najważniejsza. Nieważne jak zdobyta.

Raz zdobytej nie wolno już, po prostu, oddać.