Pardon

Odpowiedź prawicy na sobotnią Paradę Równości wypadła tak sobie. W liczbach wygrywają "tęczowi". Jak donoszą agencje, Marsz Życia i Rodziny zgromadził zaledwie 600 osób, podczas gdy na Paradzie Równości było ich 4 tysiące.

W ściąganiu polityków obie "firmy" wykazały się podobną skutecznością, więc można orzec remis na tym polu. W sobotę paradowali Joanna Senyszyn, Ryszard Kalisz i Piotr Gadzinowski, w niedzielę maszerowali Roman Giertych, Wojciech Wierzejski i Krzysztof Bosak, a także Prawica Rzeczypospolitej niemalże w komplecie (czyli Artur Zawisza z Marianem Piłką).

Poza tym nudy. Największą inwencją w ciągu ostatnich dwóch dniach wykazali się wszechpolacy i NOP. Bez ich pomocy "tęczowi" wypadliby blado, bo sami wyglądali niezbyt kolorowo,a i hasła wyświechtane jakieś mieli. Dzisiejszego marszu, wraz z jego charyzmatycznym rzecznikiem, współtwórcą przeznaczonych.pl Maciejem Koprem, tym bardziej nikt by nie zauważył.

Na szczęście w odpowiednim czasie i miejscu znalazł się niezawodny Roman Giertych. Powiedział, co powiedział (cytat za Polską Agencją Prasową):

Jestem tutaj, ponieważ popieram rodzinę i uważam, że trzeba przeciwstawić się temu co było wczoraj, że wstrętni pederaści przyjechali tutaj z wielu krajów i próbowali narzucić nam swoją propagandę.

I wywołał poruszenie. Całkiem zresztą słuszne, bo czy to normalne, że w taki sposób o swoich przeciwnikach ideowych wypowiada się polityk w randze wicepremiera? Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że w kraju nad Wisłą wkrótce już taka retoryka nie będzie niczym szczególnym. I używają jej obie strony.

Tu już nie chodzi o to, kto kogo popiera. Gdybym zrobiła jakiś test, który by to mierzył, wyszłoby pewnie, że światopoglądowo bliżej jest mi do gejów niż do skrajnej prawicy. Ale oba środowiska rażą mnie swoim oszołomstwem. Denerwuje mnie nazywanie homoseksualistów pederastami, nie chcę "zakazu pedałowania", mam poważne wątpliwości co do hasła "Człowiekowi tak - homoseksualistom nie".

Ale druga strona wcale nie jest lepsza. Sprowadza do rangi postulatu politycznego coś, co jest prywatną sprawą każdego z nas i oburza się, kiedy Kościół czyni dokładnie to samo. Wywleka na forum publiczne swoje życie intymne. Czy zamiast krzyczeć z tęczowych platform, nie skuteczniej byłoby zająć się lobbingiem w parlamencie na rzecz wprowadzenia zmian w prawie, które ułatwiłyby gejom wspólne życie?

Ale to nie ich styl. Obserwujemy więc w kółko ten sam teatrzyk. Jedne kukiełki powtarzają jak nakręcone, że w Polsce panuje faszyzm i nietolerancja wobec "kochających inaczej", drugie się upierają, że to nie "homosie", lecz rodziny są dyskryminowane. Obie strony przesadzają. I obie są siebie warte. Problemy, o których mówią, odnoszą się do niewielkich grup społeczeństwa, a słuchać muszą wszyscy. Po co nam to?