Pardon

W niezbyt ludnym stanie Wyoming miały wczoraj miejsce caucuses Demokratów. Barack Obama zdobył 61% głosów, podczas gdy Hillary Clinton jedynie 38%. Dostał "aż" siedmiu delegatów, ona "jedynie" pięciu. W ostatecznej rozgrywce wyniki z Wyoming nie będą więc mieć specjalnego znaczenia. A co ze znaczeniem propagandowym? Czy Obama teraz będzie na fali?

Ostatni wtorek pokazał, że i to nie jest w tych prawyborach prawidłowością. Dziś Obama wygrywa Wyoming, we wtorek bez trudu weźmie Mississippi, ze znacznie już większą liczbą delegatów (40), a Clinton i tak będzie spała spokojnie. Bo na nią czeka duża Pensylwania (22.04).

Hillary wciąż jest przekonana, że to ona będzie następnym prezydentem Ameryki. I nie jest bez szans. Już kilka razy pokazała, że potrafi się podnieść nawet w sytuacji beznadziejnej. Teraz jej plan to: wysoko wygrać Pensylwanię, doprowadzić do powtórki wyborów na Florydzie i w Michigan, udowadniać na wszelkie sposoby, że jej konkurent jest niewiarygodny.

Mimo że matematyka wciąż jest po stronie Obamy, ze sztabu Hillary wyszły plotki, że pani senator widziałaby go jako swojego wiceprezydenta. Bill Clinton orzekł, że taki dreamteam byłby praktycznie nie do zatrzymania w listopadzie.

Obama oczywiście natychmiast się obruszył. Nie zobaczycie mnie jako kandydata na wiceprezydenta, stwierdził kategorycznie. Ale cóż miał powiedzieć? Gdyby zdecydowanie nie zaprotestował, skończyłby się w tych wyborach.

Czy Clinton go zniszczy, a potem przygarnie? Okaże się prawdopodobnie dopiero w sierpniu. Do tego czasu Demokraci będą walczyć na noże, ujawniając przed wyborcami swoje najgorsze strony. W tym czasie senator McCain spokojnie będzie prowadził kampanię. Na tle ich brudnych wojenek będzie wyglądał jak zbawca.

A tu niespodzianka: Clinton dostaje nominację na konwencji. Wyciąga rękę do Obamy. ten co prawda się waha, ale dla dobra Ameryki/czarnych/biednych etc. decyduje się jakoś przełknąć to upokorzenie. W listopadzie łatwo i gładko zdobywają Biały Dom.

Niemożliwe?