Pardon

A zatem - 87 procent badanych w sondażu dla "Rzeczpospolitej" uważa, że Tusk godnie reprezentuje kraj i pozytywnie wpływa na nasz wizerunek za granicą.

Nie sposób odmówić temu słuszności. W języku polskim "godnie reprezentować" to mniej więcej tyle, co "nie kompromitować się zanadto". Natomiast trochę dziwi nazywanie tego polityką zagraniczną. Ta ostatnia powinna być chyba czymś więcej, niż brawurowa jazda na wrotkach za amerykańskim krążownikiem szos.

Ciekawie przedstawia się sprawa polityki wewnętrznej. Otóż sondaż ogranicza ją do... pacyfikowania protestów społecznych. I tu wynik jest zabawny - po 45 procent uważa, że Donald Tusk robi to dobrze/źle. Trzeba przyznać, że w takim postawieniu sprawy jest nawet pewien przebłysk geniuszu. Być może istotnie w Polsce rządzenie krajem sprowadza się do negocjowania z pielęgniarkami.

Tusk, w przeciwieństwie do Kaczyńskiego, ma tutaj strategię negocjacyjną, która się Polakom podoba. Jest to strategia Czy chcecie, żebym sobie wyrwał serce z piersi? W związku z tym 72 proc. ankietowanych jest dumne z tego, że premierem jest Tusk, a tylko 25 procent - nie bardzo.

Co było do przewidzenia, w konfrontacji z Donald Tusk Superstar Lech Kaczyński nie ma szans. 71 procent ocenia premiera jako skłonnego do kompromisów. Pan prezydent, przykro to mówić, okazuje się dla Tuska idealnym tłem do błyszczenia.

Jak się zdaje, do rzetelnej oceny rządu zbliżają się Polacy wyłącznie w odpowiedzi na pytanie o ogólną ocenę jego poczynań. Ta jest dość zabawna.

Otóż 46 proc. ocenia go dobrze, zaś 42 proc - ani dobrze, ani źle. Polacy dzielą się więc nie na zwolenników i przeciwników Tuska, ale na zwolenników Tuska i realistów. Zdeklarowanych wrogów ma Tusk ledwie 11 procent. Zapewne to oni wklejają na łamach Pardonu wciąż te same obrazki.

A zatem, komentatorzy przebierają nóżkami w oczekiwaniu na koniec miesiąca miodowego - a ten trwa i trwa. Juz piąty miesiąc. I jeśli premier nie zrobi nic spektakularnie głupiego - na przykład nie zaśnie na szczycie parkanu swej rezydencji, wracając w nocy po pijanemu - chyba prędko się nie skończy.

Dlaczego? Trudno się zgodzić z twierdzeniem politologów, że Tusk zawdzięcza to słabości opozycji. Zgoda - opozycja jest tak słaba, że Tusk musi ją ratować przed zniknięciem. Jednak mało kto miał opozycję tak słabą, jak Jarosław Kaczyński - który mimo to nie dotrwał nawet do końca pierwszej kadencji.

Owszem, czekają nierozwiązane problemy. Służba zdrowia, ZUS, szkolnictwo. Ale politolodzy zapominają, że problemy te czekają do lat. Podjęcie reform oznaczałoby automatyczny spadek notowań - można więc mniemać, że reform nie będzie. Do wyborów prezydenckich - na pewno.

Czy więc Tuska czekają cztery lata miłości narodu? Aż do EURO 2012, za którego nadciągającą katastrofę ktoś przecież będzie musiał zapłacić? Zapewne. Ale wtedy Donald Tusk dawno już będzie prezydentem, i zwyczajnie znajdzie się w całkiem innej lidze.

Porzucona przez niego Platforma Obywatelska raczej tego nie przetrwa. Dokładnie powtórzy się scenariusz SLD z Kwaśniewskim.

Okazuje się, że rządzenie Polską bynajmniej nie jest zajęciem ani skomplikowanym, ani wymagającym. Wystarczy być miłym, schludnym, dobrze wychodzić na zdjęciach i ładnie się uśmiechać. Oraz wystrzegać się postaw skrajnych, gdyż Polacy mają uczulenie na wszelki ekstremizm.

Jeśli opanuje się te proste reguły, można do góry brzuchem przeleżeć całą kadencję. Nie podejmować decyzji, nie uprawiać polityki. W sprawach wewnętrznych słuchać Episkopatu. W sprawach zagranicznych - ambasadora USA. I tymczasem leżeć pod gruszą. Na dowolnie wybranym boku.

I mieć to, co pod gruszą najświętsze. Święty spokój.