Pardon

Na historię "Edukacji seksualnej" lub, jak kto woli, "Przygotowania do życia w rodzinie" szkoda strzępić pióro. Jedyne, co się tu liczy to fakt, że w Polskich szkołach pojawia się okazjonalnie i to dzięki wolontariuszom.

A nastolatki potrzebują nauki o seksie. Bo nie posiadają takiej wiedzy na temat antykoncepcji i życia intymnego, która pozwoliłaby im podjąć decyzje o współżyciu całkowicie świadomie i bez ryzyka.

Jak wynika z badań przytoczonych przez dzisiejszą "Rzeczpospolitą":

Rozpowszechnione są rozmaite mity. Na przykład ten, że odbywając kilka stosunków pod rząd, przy ostatnim nie trzeba się zabezpieczać. Bo... plemniki są już zbyt słabe, by mogło dojść do zapłodnienia.

Młodym ludziom brakuje także wiedzy z anatomii. Edukatorzy Pontonu muszą się nierzadko domyślać, co adresat e-maila czy esemesa miał na myśli. Przykład? Mylenie pochwy z macicą.

Brak podstawowej wiedzy na temat seksu to efekt edukowania się na własną rękę w internecie (44 procent badanych), czerpania z doświadczeń rówieśników (55 procent badanych), czytania porad w czasopismach dla nastolatków (33 procent).

A jaka role w edukacji seksualnej pełnią są rodzice? Z badań wynika, że praktycznie żadną. Bo nie licząc chlubnych wyjątków, w polskich domach o sprawach seksu się nie rozmawia. Są lepsze tematy przy niedzielnym obiedzie niż antykoncepcja, AIDS i inne choroby przenoszone drogą płciową. Efekt? Prawie połowa dorosłych Polek w żaden sposób się nie zabezpiecza.

Ostatnia nadzieja w szkole, która przyczynia się do edukacji seksualnej co trzeciego ucznia. Niestety, nie zawsze rzetelnie.

Aż połowa młodych oceniła, że przekazywana w niej wiedza dotycząca życia seksualnego i antykoncepcji jest niewystarczająca. Z kolei prawie 80 proc. zgodziło się ze stwierdzeniem, że jej brak jest główną przyczyną przypadkowych ciąż wśród nastolatek.

Dlatego lekcje poświęcone życiu intymnemu i antykoncepcji powinny być obowiązkowe - uważa trzy czwarte polskich uczniów i studentów. Wobec dowodów na to, że edukacja seksualna wręcz opóźnia inicjację, nie mówiąc już o tym, ze pozwala uniknąć wielu życiowych dramatów, tak zdecydowanie poparcie młodych zupełnie nie dziwi.

Dziwi za to eskapistyczne podejście do tematu polskich polityków. Na podlizującą się biskupom minister edukacji chyba nie ma za bardzo ci liczyć. Podobnie, jak na polskich parlamentarzystów, których bardziej zajmuje pisanie listów poparcia dla zagranicznego obrońcy życia nienarodzonego niż praca nad tym, by polska szkoła wychodziła na przeciw realnym potrzebom nastolatków.

Póki co doświadczenia rówieśników, Google i Bravo Girl muszą młodym wystarczyć.