Pardon

"Rzeczpospolita" powtarza za Robertem Gwiazdowskim kuluarową plotkę ze szczytu ekonomicznego w Krynicy: całkiem nieoczekiwany i szokujący komunikat premiera o przyjęciu przez Polskę euro już w roku 2011 miał służyć tylko i wyłącznie "wybiciu klina klinem" i odwróceniu uwagi od kastracyjnego "chlapnięcia".

Jak już pisaliśmy, nie tylko nam wypowiedź Tuska wydała się jakąś dziwaczną, niepojętą histerią, swą agresywnością całkiem nie licującą z powagą urzędu premiera. I znów - wyrazy uznania dla Jarosława Kaczyńskiego, którego instynkt nie zawiódł. Prezes PiS odgadł, co się właściwie stało, i nie zawahał się  postawić na szali PiS-owskiego radykalizmu karnego, by przywołać Tuska do porządku.

Wypadło to, przyznać trzeba, poważnie i przekonywająco. Gdy na temat praw owiec głos zabiera wilk, słuchamy go z uwagą.

Jest też inny wariant. Nikt nie wie, dlaczego Tusk to "chlapnął", ale już następnego dnia minister Ćwiąkalski miał mu wytłumaczyć, że to co powiedział jest sprzeczne z prawem i będzie niezwykle trudne do przeprowadzenia. W takim razie dlaczego brnął w to choćby w "Kropce nad i"? Liczył że "zagada" problem i post factum dowiedzie, że wcale nie "chlapnął" - tylko wpierw dogłębnie przemyślał?  

Ale skoro tak, dlaczego palnął kolejną bzdurę na temat wprowadzenia euro? Swą wypowiedzią o euro Tusk wszystkich zaskoczył - najbardziej zaś... ministra finansów. Eksperci zrobili oczy jak spodki, bowiem w świecie ekonomii równało się to zapowiedzi, że w przyszłym roku polski statek kosmiczny "Orzeł" wyląduje na Marsie.

Ale najciekawsze jest co innego. Otóż niektórzy kastracyjną wypowiedź Tuska odebrali jako przejaw siły i twardości. A jeśli jest wręcz przeciwnie? Jeśli premier goni w piętkę, a to, że poniosły go emocje, jest dowodem wyczerpania nerwowego?

Zaś zapowiedzi Janusza Palikota o rychłym zastąpieniu Tuska przez Schetynę nie są tylko zwyczajowymi majaczeniami Człowieka w Różowej Marynarce?