Pardon

Viralami nazwano te materiały (zazwyczaj krótkie filmy) zamieszczone w internecie, które niespodziewanie zyskały wielką popularność. Propagowane przez internautów w mailach, na forach i na blogach, virale rozpełzają się niczym wirusy – stąd ich nazwa.

Ze znaczenia virali bardzo szybko zdali sobie sprawę marketingowcy. Firmy zaczęły wypuszczać i dyskretnie promować reklamy – często stylizując je na filmy amatorskie lub zawierające "zastrzeżony" materiał. W Polsce najsłynniejszym przykładem komercyjnego viralu pozostaje parodia (?) reklamy banku BPH. Na początku tego roku w sieci pojawił się film, który uznano za robotę jakiegoś internauty. W zabawny sposób podmieniono w nim treść puenty spotu o małżeństwie chcącym wziąć kredyt:

Początkowo wydawało się, iż to faktycznie pomysłowy żart ze strategii reklamowej banku. Jednakże dociekliwi widzowie zauważyli, że cała rzecz zrobiona została nieco zbyt profesjonalnie. Jak się potem okazało, to sami bankierzy stworzyli viral, rozpuścili po sieci, a następnie zaczęli go zwalczać na rozmaitych serwisach. Odnieśli bez wątpienia sukces jeśli chodzi o promocję filmu. Ale czy banku? To już nie takie oczywiste.

Mimo to, banki najwyraźniej wpadły w zachwyt nad nową metodą. I teraz, w chwili szczególnej potrzeby, z zapałem ją stosują. Kolejne instytucje finansowe publikują w internecie "nieoficjalne" wersje swoich reklam. MultiBank stworzył film, w którym prócz wulgaryzmu występuje również kpina z konkurencji:

mBank zaprezentował scenki z realizacji swego znanego spotu z kardynałem. Dużo tam przekleństw:

Na razie te "pseudovirale" nie cieszą się specjalną popularnością wśród internautów. Trudno im wróżyć karierę podobną do tej, jaka stała się udziałem spotu BPH. Marketingowcy zapomnieli chyba, iż internet nadal jest medium, w którym liczy się naturalność oraz spontaniczność.

Udawanie luzaków i równych gości nie przyniesie bankierom sukcesu.