Pardon

Pisze o tym Jacek Harłukowicz w "Gazecie Wyborczej Wrocław":

Działaczy SLD przepytali naukowcy z Centrum Badań nad Życiem Politycznym Wolnego Uniwersytetu w Brukseli przy współpracy z Instytutem Politologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Wiosną tego roku rozdali anonimowe ankiety uczestnikom 16 zjazdów regionalnych Sojuszu, w tym dolnośląskiego. Dr Anna Pacześniak, koordynator projektu z Uniwersytetu Wrocławskiego: - To ludzie reprezentatywni dla partii, bo najbardziej zaangażowani w jej życie.

Wyniki tych badań są zaskakujące. "GW" pisze nawet o "konsternacji w dolnośląskim SLD". Nic dziwnego, skoro (podaję za "GW"):

a) "Aż 62 procent działaczy SLD z Dolnego Śląska uważa, że dla dobra gospodarki państwo powinno się trzymać od niej z daleka".

b) "35 proc. jest za sztandarowym dla ekonomicznych liberałów podatkiem liniowym, a 72 procent opowiedziało się za współpracą lewicowego z nazwy SLD z partiami liberalnymi".

c) "28 proc. badanych uważa homoseksualizm za sprzeczny z naturą człowieka".

d) "48 proc. sprzeciwia się legalizacji małżeństw osób tej samej płci".

e) "71 proc. nie chce legalizacji miękkich narkotyków".

f) "42 proc. chce przywrócenia kary śmierci, tyle samo twierdzi, że szkoła powinna uczyć przede wszystkim dyscypliny".

g) "60 procent przyznało, że chodzi do kościoła".

Oczywiście, zapewne większość działaczy SLD to - w mniejszym, lub większym stopniu - lewica. Ale cała partia - jak widać z powyższych badań - ma chyba raczej charakter centrowy. Po prostu pozycjonuje się jako lewica na scenie politycznej.

Ale czy to rzeczywiście zaskoczenie? Przecież w dobie największych triumfów SLD, partią tą kierował Leszek Miller, zdeklarowany zwolennik wolnego rynku. De facto centrowiec. Także Aleksandra Kwaśniewskiego trudno chyba nazwać lewicowcem.

Pamiętajmy, że SLD to partia, której największą siłą jest dawny aparat PRL-owski. A więc ludzie, którzy byli bardziej zainteresowani robieniem karier w ówczesnej rzeczywistości, niż budowaniem socjalizmu. Prawdziwie lewicowa była raczej pierwsza "Solidarność".

Sądzę, że w późnych latach 80. PRL-owscy prominenci byli osobiście zainteresowani prywatną własnością i możliwością robienia interesów. Więc bez zbędnych sentymentów zamienili socjalizm na kapitalizm i przekształcili się w biznesmenów. Trudno od takich ludzi oczekiwać, że ogłoszą się nagle przeciwnikami wolnego rynku i zwolennikami rozbudowanych praw pracowniczych.

Pamiętajmy też, że ostatnie lata PRL to rządy wojska i milicji. A więc ludzi, dla których wartością samą w sobie jest dyscyplina i porządek. Może właśnie z tęsknoty za tamtymi czasami bierze się poparcie dla kary śmierci. I może też obyczajowy konserwatyzm - jakże charakterystyczny dla czasów PRL.

Ciekawe jak w takich samych badaniach wypadłyby PO i PiS. Może okazałoby się, że wszystkie te nasze duże partie skupiają ludzi o niemal identycznych poglądach? I tylko udają lewicę, prawicę i centrum ze względów marketingowych?