Pardon

Dwa tygodnie temu pisaliśmy o prasowych doniesieniach dotyczących zjawisku studentek oddających się "sponsorom". Wówczas wydawało nam się, iż dziennikarze przesadzają – i to mocno. Tymczasem pojawiają się kolejne artykuły poruszające temat prostytucji wśród studentek. Co więcej, tą kwestią coraz bardziej interesują się naukowcy.

"Express Bydgoski" przedstawia wyniki badań przeprowadzonych przez Marikę Szczęśniak z Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Pani Szczęśniak też jest studentką, ale zamiast zabawiać starszych panów pisze pracę magisterską o utrzymankach. Z jej obserwacji można wysnuć kilka podstawowych wniosków dotyczących sprzedających swe ciała młodych kobiet.

Przede wszystkim – nie uważają się za prostytutki. Nawet im taka myśl nie przychodzi do głowy. "Express" przytacza słowa jednej z utrzymanek:

Ewelina nie dostrzega w swoim damsko-męskim układzie cech prostytucji: - Prostytutka to coś innego. Ja się uczę, bywam na salonach. Nie stoję jak tirówki przy obwodnicy - dziewczyna twierdzi, że sponsorowanie to biznes. I jej sposób na życie.

Podobnie wypowiadają się inne dziewczyny. Seks za pieniądze traktują jako normalną działalność gospodarczą, regulowaną umową:

Większość już po pierwszej propozycji sponsorowania była podekscytowana, każda zadowolona, czekała na kolejne spotkania. Bo warto było. Wszystkie zawarły z panami umowy - niektóre nawet na piśmie i w obecności świadków, tak jak przy zawieraniu umowy kupna - sprzedaży.

Gdy umowa jest podpisana, studentki sumiennie się z niej wywiązują:

Marikę Szczęśniak zaskoczyło to, że dziewczyny godzą się na spełnienie wszystkich męskich zachcianek. Kilka mówiło jej o tym, że były poniżane. Mimo to nie rezygnowały ze sponsoringu.

Bardzo charakterystyczne jest to, iż dziewczyny mówiące o "biznesowym układzie" bardzo szybko uzależniają się od swojej "pracy". Gdy sponsorzy je zostawiają, szukają następnych. Bo nie potrafią już żyć bez stałego źródła łatwych pieniędzy:

Sponsoring jest jak narkotyk. - Te, które posmakowały, mówią, że nie mogą przestać, zwłaszcza że rezygnacja wiązałaby się powrotem do życia na niższym poziomie - mówi Marika Szczęśniak.

Wiele osób dyskutujących na łamach Pardonu o prostytucji lubi podkreślać właśnie to, że sprzedawanie własnego ciała jest "pracą jak każda inna". Przeprowadzone w Bydgoszczy badania udowadniają, że wcale nie.

Prostytucja to rzeczywiście zjawisko stale obecne w ludzkiej kulturze. Pod wieloma względami ma może nawet znaczenie pozytywne. Z pewnością jednak nie jest ona niczym dobrym dla uprawiających ją kobiet.