Pardon

Tego nie wyklucza rozsądny przecież i opanowany "Newsweek". Spadający kurs złotego to nie tylko raptownie rosnące raty kredytów we frankach szwajcarskich, ale poważne kłopoty dla całego systemu finansowego. Mechanizm jest prosty: inwestorzy wycofują się z naszego rynku, sprzedając akcje i papiery skarbowe. Uzyskane w ten sposób złotówki wymieniają na waluty obce. Złotówek w obiegu jest dużo, więc tanieją. Najgorsze, że w takich momentach włączają się zazwyczaj spekulanci - działający w samych walutach.

Jak prognozuje w "Newsweeku" Miłosz Węglewski, Polska, która na tle Ukrainy czy Węgier była oazą spokoju, zaczyna się więc pogrążać. Złoty słabnie nawet wobec ukraińskiej hrywny. Niedawno pisano, że tylko patrzeć, jak na Ukrainie dojdzie do krachu. Teraz nie wiadomo już, u kogo prędzej. Błędy popełnili wszyscy będący u władzy. Gospodarka niby jest silna, ale za późno zredukowano stopy procentowe - ignorując światowe trendy.

Bardzo zaspał też Donald Tusk. Chorobliwy optymizm i kunktatorstwo rządu całkowicie przesłoniły mu wciąż pogarszające się okoliczności. Do tego doszedł od dawna zapowiadany wybuch opcji walutowych - tej bomby z opóźnionym zapłonem, jaką banki założyły pod naszą gospodarkę. Oraz rosnące koszta obsługi długu walutowego państwa i samorządów. Jest dziś tego 54 mld euro.

Nie są to sprawy abstrakcyjne, gdyż problemy państwa poprzez podniesienie kosztów życia już wkrótce mogą przełożyć się na niepokoje społeczne. Do tego wzrośnie zapewne bezrobocie. Podnoszenie podatków i cięcie wydatków socjalnych, jak przypuszcza wielu ekspertów, może doprowadzić na wiosnę do masowych protestów w całej Europie. Są już pierwsze oznaki. Zwracają na to dziś uwagę i "Newsweek", i "Wprost".

W Wielkiej Brytanii nasilają się sprzeciwy i pikiety w obronie miejsc pracy przed imigrantami. Hiszpanie protestują przeciw bezrobociu w masowych marszach. Brutalne rozruchy na Łotwie, Litwie i w Estonii były na czołówkach mediów. W Grecji rozpędzono protesty rolników, Ukraińcy żądają dymisji prezydenta Juszczenki, ogólnokrajowy protest sparaliżował 29 stycznia Francję.

Nawet spacyfikowane społeczeństwo rosyjskie demonstruje przeciwko Putinowi. Komentatorzy zapowiadają kataklizm społeczny na miarę roku 1968. Nieudolność polityków, którą ci właśnie pokazują,  może spowodować żądania radykalnej przebudowy polityki europejskiej.

Oraz polskiej. W zapewnienia, że nas to wszystko nie dotyczy, w świetle ostatnich doniesień nie wierzy już chyba nikt. Niedawne wypadki w Rzeszowie mogą być zapowiedzią tego, co nas czeka już wkrótce. Gwałtowne protesty związkowców ze Stalowej Woli 5 lutego przeciwko podwyżkom cen prądu i bierności rządu były chyba wydarzeniem znacznie ważniejszym, niż można by wnosić po znikomym zainteresowaniu mediów.

Oczywiście - można do tego dorobić ideologię i mówić, że ludzie mają już dość XIX-wiecznej, drapieżnej wersji kapitalizmu i chcą wreszcie sprawiedliwości. Zwłaszcza w Polsce. Choć od wielu lat wmawia się jej mieszkańcom, że kraj rośnie w siłę a oni żyją coraz dostatniej, zdaniem GUS dostatek dotyczy tylko niewielkiej części narodu. Sytuacja, gdy najbogatsi zarabiają 13 razy więcej od najbiedniejszych, jest właściwa bantustanom, a nie krajom europejskim.

Ale nie w tym rzecz. Ludziom nie chodzi o ideologię. Czy PiS powróci na fali protestów do wladzy, jest więc wątpliwe. Ludziom chodzi o portfele. Nawet Jarosław Kaczyński nie jest tak cyniczny, by obiecać ludziom pośrodku głębokiej zapaści, że im je wypełni.

Słowem, nie chodzi tylko o Tuska: choć ewidentne wydają się jego zaniedbania i to, że z wyzwaniem kryzysu sobie nie poradził: grając na zwłokę, robiąc za mało i za wolno oraz bojąc się spadku popularności. Możliwe, że już wkrótce społeczeństwo wystawi ocenę całej polskiej polityce po roku 1989 - i że będzie ona rażąco sprzeczna z gigantycznym zadowoleniem z życia, jakie rzekomo deklarujemy w sondażach.