Pardon

W Genewie rozpoczęła się konferencja ONZ na temat rasizmu, ksenofobii i nietolerancji. Spotkanie jest nazywane "Durban II", ponieważ poprzednio delegaci z całego świata obradowali w tym południowoafrykańskim mieście.

Osiem lat temu doszło w Durbanie do czegoś, co media nazywają "wielkim skandalem". Otóż, część państw próbowała przeforsować deklarację potępiającą za rasizm Izrael. Wywołało to ostrą reakcję żydowskich oraz amerykańskich dyplomatów.

Oczywiście, Izrael chciały potępić głównie wrogie mu kraje muzułmańskie, z Iranem na czele. Czy jednak rzeczywiście Izrael może czuć się całkowicie niewinny? Ostatnie lata pokazały, że z pewnością nie. Żydzi stoczyli w tym czasie dwie wojny, podczas których zginęło tysiące cywili oraz otoczyli murem tereny zamieszkane przez Palestyńczyków. Udokumentowano wiele przypadków stosowania przez izraelskich żołnierzy brutalnej przemocy wobec bezbronnych ludzi.

Nawet niektórzy Żydzi uważają, iż ich państwo prowadzi w tej chwili rasistowską politykę. Na obronę Izraela można by powiedzieć, że bez twardej postawy ten kraj nie ma szans na przetrwanie. Owszem, ale czy taki argument to wystarczające usprawiedliwienie? I czy brutalna przemoc wobec palestyńskich cywili może mieć w ogóle jakiekolwiek usprawiedliwienie?

Najwyraźniej tak – przynajmniej zdaniem przyjaciół Izraela. Tegoroczna konferencję ONZ zbojkotował cały szereg państw: USA, Niemcy, Włochy, Izrael, Australia, Nowa Zelandia, Holandia oraz Polska. Rządy tych krajów obawiały się, że podczas obrad w Genewie padną krytyczne słowa względem Izraela. Antysemickie, znaczy.

Trzeba przyznać, że obawy uczestników bojkotu znalazły dziś pełne potwierdzenie podczas wystąpienia prezydenta Iranu. Sfora.pl przytacza słowa Mahmuda Ahmadineżada o Żydach:

Wysyłają emigrantów z Europy, Stanów Zjednoczonych po to, by ustanowić rasistowski rząd na terenie okupowanej Palestyny. Trzeba podjąć wysiłek, by położyć kres nadużyciom syjonistów i ich zwolenników, by zakończyć tę barbarzyńską politykę rasizmu i rozpocząć reformy.

Rzecz jasna, prezydenta Iranu nie można uznać za autorytet moralny. W jego kraju prawa człowieka łamane są codziennie. Ludzie siedzą w więzieniach za słuchanie zachodniej muzyki, a wyroki śmierci wykonywane są nawet na dzieciach.

Skoro jednak Iran oraz jego władze od dawna poddane są ostracyzmowi ze strony Zachodu, to skąd dramatyczne gesty oburzenia? Podczas przemowy Ahmadineżada salę obrad opuściło kilkudziesięciu dyplomatów. Tak, jakby nie wiedzieli wcześniej, czego się spodziewać.

Warto podkreślić, że dyplomacja dyplomacją, ale podczas międzynarodowych spotkań – zwłaszcza ONZ – padały już rozmaite słowa. W końcu Organizacja Narodów Zjednoczonych skupia większość państw świata – demokratycznych, niedemokratycznych i całkiem dzikich. Dlaczego więc to akurat werbalne ataki na Izrael są uznawane za wyjątkowy skandal?