Pardon

Rura z gazem pod dnem Bałtyku budzi protesty m.in. w Finlandii, Estonii i Szwecji, przez których strefy ekonomiczne ma przebiegać. Teraz dołącza do nich Bundeswehra. Niemieckim wojskowym nie podoba się, że gazociąg ma przebiegać w pobliżu ich poligonów. Domagają się zmiany trasy rury mającej biec z ich kraju do Rosji. Jak informuje tvn24.pl za rosyjskim dziennikiem "Kommiersant", to podniesie koszty inwestycji. Tymczasem już teraz z jej sfinansowaniem są kłopoty. Pieniędzy - m.in. z powodu polskiego weta - nie przekazuje na ten cel Unia Europejska.

Uwagi niemieckich generałów zapewne ucieszą Radosława Sikorskiego i jego podwładnych, bo Warszawa twardo sprzeciwia się budowie Gazociągu Północnego. Tym bardziej, że Angela Merkel i jej otoczenie zaczyna podzielać polską nieufność wobec Rosji. Berliński korespondent "Rzeczpospolitej" Piotr Jendroszczyk zwraca uwagą, że w niemieckiej stolicy coraz rzadziej mówi się o strategicznym partnerstwie z Kremlem. Coraz częściej wypomina się Dmitrijowi Miedwiediewowi i Władimirowi Putinowi łamanie praw człowieka i reguł demokracji.

Hans Rühle, były szef sztabu planowania niemieckiego Ministerstwa Obrony w artykule opublikowanym niedawno na łamach "Die Welt" zauważa, że nie należy przeceniać wagi Rosji w rozwiązaniu sprawy irańskich aspiracji atomowych czy walki z terroryzmem w Afganistanie. Stwierdza, że "Rosja może być użyteczna jedynie w sprawach energetycznych i to w coraz mniejszym zakresie". Merkel i jej ludzie także to dostrzegli. "Rzeczpospolita" cytuje Corneliusa Ochmanna z fundacji Bertelsmanna, który mówi o tym, że Berlin powoli zmienia swoją politykę wobec Kremla:

Miedwiediew nie dotrzymał danego kanclerz Merkel słowa, że Rosja nie będzie używać gazu jako środka nacisku politycznego. To Rosja zmusza obecnie UE do budowania gazociągu Nabucco.

Ta rura - biegnąca z Turcji na Węgry oraz do Austrii i Czech - to przynajmniej pośrednia szansa dla Polski na uniezależnienie się od dostaw gazu z Rosji. Pewniejszym rozwiązaniem byłby gazociąg ze Skandynawii przez Danię i Norwegię, ale ten projekt kilka tygodni temu upadł. Pozostaje gazoport w Świnoujściu, ale potrzeba na niego nawet 600 mln euro, a Unia daje zaledwie 80 mln. A przed Polską kilka lat zaciskania pasa, tym bardziej, że priorytet mają inwestycje związane z Euro 2012 i - choć to już nie jest takie pewne - zaopatrzeniem w energię elektryczną.

Wracając do Nord Stream, rozwiązaniem problemu z niemieckimi poligonami byłoby ułożenie końcowego odcinka tej rury na polskim terytorium. Są nawet racjonalne argumenty za tym przemawiające. Jak już pisaliśmy, byłoby to wyjście tańsze i prostsze, a poza tym Rosja nie mogłaby łatwo odciąć Polski od dostaw gazu. Tylko, że na takie odwrócenie sojuszy nie ma szans - nawet jeśli w naszym kraju wybory wygrałaby lewica. Pozostaje nam więc kibicowanie protestom dowódców Bundeswehry oraz dyplomatów z Helsinek, Sztokholmu i Talina.

Wypada też pamiętać, że ochłodzenie na linii Berlin-Rosja nie przeszkodziło niemieckiemu rządowi w poparciu sprzedaży Opla konsorcjum z udziałem banku, kontrolowanego przez Kreml. Biznes ma pierwszeństwo przed polityką - o tym w Warszawie zbyt często się zapomina.