Pardon

"Zdrada Obamy", czyli rezygnacja z przygotowanego przez administrację Busha programu tarczy antyrakietowej, sprawiła, że kraje Europy Środkowej i Wschodniej tracą zaufanie do Stanów Zjednoczonych i NATO. Całkiem słusznie - uważa Ronald Asmus, amerykański politolog, który w 2000 roku otrzymał w Polsce Krzyż Komandorski Orderu Zasługi, za starania na rzecz przyjęcia naszego kraju do Sojuszu Północnoatlantyckiego. W jego tekście, opublikowanym na łamach "Polski", czytamy:

Nie należy się dziwić, że mieszkańcy Europy Środkowej i Wschodniej wątpią, czy NATO by im pomogło w potrzebie. Politycy nie chcą tego mówić publicznie, ale prywatnie przyznają, że nie mają już pewności, czy NATO byłoby zdolne przyjść im z pomocą, gdyby wybuchł kryzys z udziałem Rosji. Nie wierzą już w solidarność polityczną i nie sądzą, żeby zgrzytająca machina NATO została uruchomiona.

Sojusz Północnoatlantycki, przyznaje Asmus, faktycznie nie działa jak trzeba. Amerykanin podaje przykład ubiegłorocznej wojny rosyjsko-gruzińskiej, podczas której NATO zwyczajnie zdezerterowało. Politolog przyznaje wprost: NATO zdegenerowało się a Stany Zjednoczone popełniają wiele błędów w polityce wobec Polski.

Do tego rzeczywistość wcale nie wygląda tak, jak wydawało się naiwnym amerykańskim politykom. Sądzili oni, że wejście Polski do Unii Europejskiej i NATO sprawi, iż Rosja pożegna się z możliwością ingerowania w sprawy naszego regionu. Ale Moskwa - cóż za zaskoczenie - i tak robi swoje. Ostatnio załatwia na przykład, nad głowami państw Środkowej i Wschodniej Europy, sprawę z gazrurką.

A kiedy już Rosja dogada się z Niemcami, tymczasem zaś NATO i Unia Europejska dalej będą demonstrować swoją niemoc, któregoś dnia dojść może do wniosku, że pora na zastosowanie bardziej tradycyjnych, siłowych środków. Jeśli do tego dojdzie - co prognozowali już kilkanaście lat temu Caspar Weinberger i Peter Schweizer w książce Następna wojna światowa - możemy zostać sami, pomimo wszystkich umów i sojuszy. Czyli tradycji stanie się zadość.